Nowe Media vs. Stare Media – Sprawa Iranu

Od jakiegoś kontrast między nowymi a starymi mediami staje się co raz bardziej wyrazisty. zapewne również przez rozmaite konflikty za pomocą których stare media usiłują odsunąć w czasie to co nieuniknione. Nowe media są szybsze, są na bieżąco i nie usiłują być obiektywne – przynajmniej się za takie nie podają.

Szybkość dostępu do danych

Żyjemy w świecie, w którym najcenniejszą walutą jest informacja. Nie dolary, nie złoto czy ropa ale informacja. Bardzo istotna jest szybkość przekazywanych informacji oraz czas jaki upływa od wydarzenia do momentu uzyskania przez odbiorcę możliwości dotarcia do informacji. Dlatego właśnie nowe media wygrywają z tradycyjnymi przekazami na przykład gazet drukowanych.

CNN vs. Twitter

Jak podaje Masshable Twitter sprawdził się nie tylko jako narzędzie do rozprzestrzeniania informacji ale pokazał też swoją drugą twarz – obserwatora mediów tradycyjnych.

Oberwało się CNN za brak informacji z Iranu. Ostatnie wybory – a dokładniej ich wynik – wywołały poważne konsekwencje. Spora część obywateli stwierdziła, że wyniki wyborów nie specjalnie odzwierciedlają stan faktyczny głosowania i w Teheranie wybuchły zamieszki (zobacz zdjęcia).

Ilustracja i cytat z mashable

Reakcja na brak informacji w CNN na Twitterze odniosła skutek co widać na zrzutach ekranowych głównej strony CNN:

A na naszym podwórku…

CNN dał ciała nie informując o wydarzeniach w Iranie. Bądź co bądź nie były to protesty garstki ekologów (które nota bene zawsze są nagłaśniane ponad wszelkie możliwe granice przyzwoitości) ale poważne zamieszki, które mogą mieć wpływ na przyszły kształt państwa, które w tym regionie jest istotnym graczem (pod każdym względem). Jednak dość szybko zorientowali się gdzie został popełniony błąd i – poniekąd – naprawili go.

Jak to się ma do naszego podwórka? Ostatni przypadek Gazety na Dz., której naczelny wijąc się w konwulsjach wylał wiadro pomyj na internautów a w szczególności blogerów, świetnie ilustruje różnicę w rozumieniu przyszłości mediów tu i za oceanem. Tam reaguje się an feedback od użytkowników a u nas miesza się ich z błotem.

Inną sprawą jest, że nasze społeczeństwo jeszcze długo nie nauczy się reagować na wydarzenia, które nie powinny mieć miejsca. Przykład polskich studentów i ustawy “jednokierunkowej”. Osoby troszkę lepiej zorientowane w wydarzeniach międzynarodowych zapewne świetnie się orientują co by się działo (dla przykładu) we Francji gdyby ministerstwo wpadło na tak idiotyczny pomysł. A u nas? A u nas nic! Nie słyszałem nawet o żadnym oficjalnym wystąpieniu samorządów studenckich w tej kwestii! Jesteśmy bierni do bólu!

Nowe media na każdym kroku…

Wybory w Iraku można śledzić w wielu serwisach w dowolnej, wybranej przez siebie formie. Ponownie za mashable – możliwości śledzenia tego co się dzieje w Iranie jest kilka:

• Twitter: w szczególności takie tagi jak #IranElection, Ahmadinejad, Mousavi oraz Tehran. Poza tym dla Twittera powstało tyle dodatkowych aplikacji pozwalających na śledzenie interesujących tematów tam poruszanych, że ja już przestałem nadążać – proponują poszukać a na pewno znajdzie się nie jeden przydatny do monitorowania serwis.
• YouTube – wyszukiwanie w YT nie jest wysoce skomplikowane, więc każdy nawet początkujący internauta jest w stanie wyszukać sobie materiały dotyczące wydarzeń w Iraku. Trzeba tylko pamiętać, że na pewno więcej wyników uzyskamy pytając w języku angielskim. Mashable na początek proponuje: Iran Riots, Associated Press YouTube Channel, Iran Protests, Irandoost09’s channel, Iran Election 2009.
• Blogi. Fakt, że blogosfera reaguje szybciej i intensywniej na takie wydarzenia jest zupełnie naturalny (przyczyn jest wiele, ale o tym innym razem). Dla uzyskania pełnego porównania Mashable proponuje porównać wyniki wyszukiwania w GoogleNews i Google Blog Search
• Flickr. Tu ponownie wystarczy użyć odpowiednich fraz wyszukiwania aby zobaczyć zdjęcia z samego serca Teheranu.

fot: klik

A prasa?

…

Podsumowując. Zazdroszczę krajom europy zachodniej, Amerykanom czy Irańczykom aktywnych obywateli. U nas aktywność można odnotować tylko w kierunku anty i tylko przeciwko jednej z wiodących sił politycznych bez względu na to co robi. Równie bezwzględnie przestrzegany jest jakiś niepisany nakaz poklepywania PO plecach bez względu na to jakie działania są POdejmowane. No cóż – długa droga przed naszymi mediami i społeczeństwem…